Lifestyle

Stilte…

Het is alweer een tijdje geleden dat een blog van mij online is gekomen en vandaag is de dag dat hier verandering in komt.

Het is momenteel stil en dat is niet zonder reden.
Er is heel veel gebeurd en helaas is dit nog altijd geval.
Tussen Olaf en mij is alles goed hoor en met de kinderen ook, geen zorgen.
Maar helaas heb je over sommige situaties totaal geen controle en dan is het de kunst hoe je hiermee omgaat.
Gelukkig hebben we hele lieve vrienden en familie waar wij te allen tijde op terug kunnen vallen, maar ook deze kunnen en willen we niet altijd belasten met onze problemen.

Olaf heeft helaas een terugval in zijn burn-out en daar kan hij niets aan doen, het is dat anderen het hem ontzettend moeilijk maken.
Het doet mij ontzettend veel pijn om hem zo zien en ook al houdt hij zich sterk, ik ken hem als geen ander en dus weet ik wat in hem omgaat.
Maar als ik hem dan met de kinderen bezig zie, dan ben ik ook trots, want een geweldige papa zijn, kan hij als de beste.
En dan is hij ook nog altijd mijn vangnet als het met mij slecht gaat en helaas is dit de laatste tijd het geval.

Met mijn MS gaat het op en neer, maar helaas heb ik meer dan deze ziekte alleen.
In mijn brief aan Olaf op Platform MS hebben jullie kunnen lezen dat ik Borderline heb, deze diagnose heb ik in 2014 gekregen, na een hele zware depressie.
Tijdens mijn periode bij PsyQ heb ik geleerd wat deze persoonlijkheidsstoornis inhoudt en ik herkende mij ook wel heel erg in de symptomen.
Voor mijn omgeving is het lastig en heb ook vrienden verloren hierdoor, maar daar wordt je ook weer sterker van.

Wat ik jammer vindt is dat er een nare maatschappelijke stempel op gedrukt word, terwijl mensen totaal niets aan deze persoonlijkheidsstoornis kunnen doen.
Met borderline wordt je niet geboren, het is ook niet erfelijk, maar je kunt er wel aanleg voor hebben.

Borderline ontstaat gedurende de jaren, meestal door ingrijpende ervaringen en gevoelens van een onveilige kindertijd en meestal hebben mensen met deze diagnose ook heel vaak PTSS en helaas heb ik onlangs deze diagnose (PTSS) van mijn behandelaar erbij gekregen.

Ik ben dankbaar dat ik hele goede begeleiding heb en geweldige therapeuten om mij heen.
Helaas wordt ik in het heden te vaak met personen uit mijn kindertijd geconfronteerd en om daar mee om te gaan, zit ik nu in een groep waar ik handvaten krijg.

Ik ga al heel lang door dit proces, soms gaat het een lange tijd goed, maar dan blijkt dat mijn trauma aandacht nodig heeft, omdat ik psychisch terugval en weer veel paniekaanvallen heb.

Dus momenteel heb ik het heel druk met therapie en krijg ik gespecialiseerde thuisbegeleiding en hoe zwaar het ook is, ik heb vertrouwen in mijn behandelaren en weet dat ik in goede handen ben.

Dus als het stil is, weet dat ik keihard aan het werk ben…


Liefs,

Britt


4 Reacties

  • Suzanna

    Wat zijn jullie toch sterk!
    Top dat je over deze Maatschappij schrijft, en hoe moeilijk het is om in deze Maatschappij als persoon te gelden. Ik hoop dat er mensen zijn, die dit lezen en hun ogen eens open gaan.
    Dit hebben jullie allemaal verdient.
    Liefs ♥️

  • Minou Jans

    Lieve Britt,

    Vaak heb ik mij afgevraagd hoe het met je zou gaan. Oprecht blij was ik dat je met Olaf kon gaan trouwen. Ik was zo blij voor je. Eindelijk je geluk gevonden bij een leuke maar ook een zorgzame fatsoenlijke man. Via Facebook kwam ik erachter dat je inmiddels mama bent van twee prachtige meiden.
    Maar dan lees ik dat je de diagnose MS heb gekregen. Wat erg!

    Ik volg je blogg al een aantal maanden en lees je verhalen met veel bewondering. Lieve Britt, ik wens jou onwijs veel sterkte, ook voor Olaf.

    Veel liefs en groetjes,

    Minou

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *